Bulimia

Co to jest bulimia? ? ?

Bulimia jest jedną z formzaburzeń odżywiania, której przyczyny i mechanizm działania wiąże się z procesami zachodzącymi w psychice. Jej leczeniem zajmują się więc lekarze psychiatrzy i psychologowie. 

Bulimia wiąże się z naprzemiennym występowaniemepizodów objadania się i następujących później zachowań redukujących wagę – najczęściej wymiotowania, ale także innych zachowań kompensujących, takich jak chociażby intensywne ćwiczenia fizyczne, czasem wielogodzinne.

Według europejskiej klasyfikacji psychiatrycznej aby rozpoznać bulimię muszą być spełnione następujące kryteria:

  • Okresowe nawroty objadania się i nadmierna koncentracja na kontroli wagi ciała
  • Typowe objawy to prowokowanie wymiotów lub zażywanie środków przeczyszczających po epizodzie objedzenia się
  • Nadmierne zainteresowanie kształtem i wagą ciała
  • W przeszłości możliwy epizod anoreksji – kilka miesięcy lub nawet kilka lat wcześniej


Na czym polega napad bulimiczny?

Epizod bulimiczny wiąże się z próbą poradzenia sobie ze swoimi emocjami, jakie powstają w wyniku pojawiających się odrażających myśli na temat własnej osoby.

Pacjentki chorujące na bulimię starają się zniwelować emocje wywołane chociażby przez myśli: " jestem beznadziejna, nic mi się nie udaje, jestem bezwartościowa, chłopak chce mnie rzucić dlatego, że jestem brzydka". Poprzez rozpoczęcie napadu bulimicznego odczuwają początkowo ulgę, jednak w efekcie poczucie winy i odrazy wraca ze wzmożoną siłą.

Epizod bulimiczny oznacza zjedzenie ogromnej ilości jedzenia, raczej wysokokalorycznego, w stosunkowo krótkim czasie, zazwyczaj w podobnych okolicznościach, w celu poradzenia sobie z negatywnymi emocjami. Po objedzeniu się dochodzi do  nasilenia poczucia winy i napięcia, które musi zostać usunięte (zazwyczaj poprzez wymiotowanie), bowiem dopiero to zachowanie daje poczucie ulgi. Towarzyszy temu brak kontroli podczas jedzenia.

Jest to podstawowy mechanizm występujący w tym zaburzeniu.  Czasem jest tak, że jednokrotny epizod objedzenia się i wymiotowania nie wystarcza, aby usunąć wszystkie negatywne emocje, dlatego może być ponawiany.

Poprzez napady bulimiczne łatwo jest się nauczyć rozładowywania emocji w bardzo destrukcyjny  sposób, który wpływa zarówno na psychikę, fizjologię, biochemię.

Podczas epizodu bulimicznego może dochodzić do poczucia poważnej utraty kontroli na swoim zachowaniem. Szukanie kalorycznego pożywienia, robienie zakupów już w trakcie rozpoczynania się napadu może wiązać się z silnym pobudzeniem, zawężeniem pola uwagi, drżeniem rąk.

Jak często występują napady bulimiczne?

W bulimii ilość epizodów objadania się może być bardzo różna w zależności od stopnia nasilenia choroby, czy długości jej trwania.

 Częstotliwość występowania napadów bulimicznych może wahać się od dwóch na tydzień, do nawet kilku w ciągu jednego dnia.

Jakie zachowania mogą wskazywać na bulimię?

Epizody objadania się - spożywanie jednokrotnie powyżej 1500 kal

Wychodzenie po posiłku do toalety

Rany na skórze rąk

Wahania nastroju większe niż w przeszłości

Zwiększone rozdrażnienie

Gorszy wygląd włosów, skóry

Izolowanie się od innych

Stosowanie środków przeczyszczających

Picie dużych ilości wody najczęściej przed posiłkiem

Jakie są niektóre negatywne skutki bulimii?

Bulimia jest wpływa destrukcyjnie zarówno na psychikę jak i stan fizyczny organizmu.

Skutki bulimii występujące w sferze psychiki:

  • Objawy depresji, stany obniżonego lub wahającego się nastroju,
  • Nadmierny samokrytycyzm
  • Poczucie utraty kontroli (nie tylko nad jedzeniem)
  • Narastanie lęku i poczucia winy
  • Zwiększona dysforia, ciągłe zdenerwowanie
  • Reagowanie gniewem, złością nawet na niewielki poziom stresu
  • Problemy w radzeniu sobie ze złością i agresją, które mogą mieć charakter ukryty
  • Pogarszanie się funkcjonowania w obszarze życia zawodowego, pracy, szkoły
  • Częstsze konflikty w relacjach z innymi, kłótnie
  • Rezygnowanie z kontaktów z ludźmi, coraz większe wycofywanie się i izolowanie
  • Brak umiejętności tworzenia konstruktywnych relacji z innymi

Często zdarza się, że już same zachowania bulimiczne nie wystarczają i wówczas są stosowane dodatkowe destrukcyjne czynności przynoszące ulgę np. w postaci samookaleczeń, nadużywania alkoholu, leków, używania narkotyków. Wówczas zaczynają także powstawać poważne negatywne zmiany w konstrukcji osobowości (najczęściej osobowość borderline).

Jednym z częstych problemów występujących w przebiegu bulimii są nasilające się problemy w związku, wynikające ze wzrostu rozdrażnienia i rozregulowania emocji.

 

 

 

 

 

Skutki bulimii w stanie somatycznym: 

  • Uszkodzenia skóry dłoni, co jest wynikiem otarć dłoni o zęby podczas prowokowania wymiotów, podobnie także zgrubienia skóry palców 
  • Pogorszenie kondycji włosów, skóry 
  • Uszkodzenia szkliwa zębów – ze względu na kontakt z kwasem pochodzącym z układu pokarmowego, co następuje podczas wymiotowania 
  • Zaburzenia równowagi elektrolitowej 
  • Inne niedobory pokarmowe 
  • Stany zapalne ślinianek 
  • Zmiany patologiczne w obszarze przełyku, żołądka 
  • Zgaga, refluks 
  • Nadwaga – ze względu na ogromne ilości kalorii, które są spożywane podczas napadu bulimicznego, także wahania wagi ciała 
  • Hipokaliemia, hiponatremia 
  • W niektórych przypadkach możliwe jest także pęknięcie przełyku 
  • Problemy w układzie krwionośnym – najczęściej związane z zaburzeniami rytmu serca 
  • Podrażnienie gardła 
  • Uszkodzenia błon śluzowych w górnych odcinkach przewodu pokarmowego 
  • Odwodnienie 

Jakie są rodzaje bulimii? 

 

  • Bulimia o typie przeczyszczającym - wiąże się ze stosowaniem środków przeczyszczających, odwadniających, sztucznym prowokowaniem wymiotów. 

 

  • Bulimia o typie nieprzeczyszczającym – związana ze stosowaniem głodówek, intensywnych ćwiczeń, po epizodzie objadania się, które występują zamiast wymiotowania.

Jakie są prawdopodobne przyczyny bulimii?


  • Czynniki genetyczne   
  • Zaburzenia w neuroprzekaźnictwie - określa się, że u osób z bulimią, mogą występować nieprawidłowości jeśli chodzi o poziom serotoniny(związany z nastrojem), czy kortyzolu (odpowiedzialny za poziom stresu)
  • Czynniki rodzinne-   nieprawidłowe relacje w rodzinie, zwłaszcza jeśli chodzi o relacje dziecka z rodzicami w okresie dorastania  
  • Trendy kulturowe – moda na szczupłą sylwetkę
  • Wynik konfliktu pomiędzy matką i córką w okresie rozwojowym określanym jako separacja-indywiduacja
  • Reakcja pourazowa - bulimia może także występować jako reakcja pourazowa na silne wydarzenie traumatyczne z przeszłości

Kiedy rozpoczyna się bulimia?

Zazwyczaj początek przypada na pod koniec dorastania lub w czasie wchodzenia we wczesną dorosłość.  Coraz częściej jednak obserwuje się symptomy tej choroby w wieku 13-15 lat.

Często rozpoczyna się po okresie stosowania głodówek, restrykcyjnych diet, kiedy dochodzi do wygłodzenia organizmu.

Leczenie bulimii

Jedną ze skutecznych metod psychoterapii bulimii jest podjęcie psychoterapii poznawczo-behawioralnej.

 

artykuł napisał: Wojciech Twardowski, psycholog

www.moj-psycholog.pl

Prywatny Gabinet Psychologiczny Wrocław ul Strońska 24a tel. 691 960 242      

Psycholog Wrocław , Psychoterapia Wrocław, Leczenie nerwic Wrocław, Leczenie depresji Wrocław, Psycholog, Psychoterapia, Psycholog online, psychoterapia online, e-psycholog, psychoterapia przez internet, psycholog przez internet, psycholog zielona góra, psychoterapia zielona góra

Psycholog, psychoterapia: Wrocław, Nowa Sól, Zielona Góra, Gorzów Wielkopolski, leczenie depresji, schizofrenii, podwójna diagnoza, leczenie  nerwic, leczenie psychozy, lęku, uzależnienia, terapia poznawczo behawioralna