Anoreksja

Jakie są kryteria diagnostyczne anoreksji według europejskiej klasyfikacji psychiatrycznej?

Waga ciała jest utrzymywana przynajmniej 15% poniżej oczekiwanej (albo wskutek utraty albo nigdy nieosiągnięta), lub BMI (wskaźnik Queteleta, tzw. wskaźnik masy ciała) wynosi 17, 5 lub mniej.

Utrata wagi spowodowana unikaniem jedzenia. Może być także obecne jedno lub więcej z następujących zachowań: prowokowanie wymiotów, przeczyszczanie się, intensywne ćwiczenia fizyczne, używanie substancji zmniejszających apetyt, odchudzających, moczopędnych.

Obecne jest zaburzone spostrzeganie obrazu ciała, poprzez który lęk przed przytyciem utrzymuje się, jako natrętna idea nadwartościowa i pacjentka narzuca sobie sama niski próg wagi.

Zaburzenia endokrynologiczne, brak miesiączki

Jeżeli początek jest w wieku przed adolescencją to proces dojrzewania jest opóźniony lub nawet zatrzymany (zatrzymanie wzrostu, nie rozwijają się piersi i obecny jest pierwotny brak miesiączki (amenorrhea), u chłopców genitalia pozostają niedojrzałe). Po wyleczeniu dojrzewanie często przebiega normalnie, ale miesiączkowanie jest opóźnione.

 

Jakie zachowanie wskazuje na anoreksje?

Stosowanie ścisłych, odchudzających diet, częste głodówki, restrykcyjne diety

Ukrywanie niezjedzonych posiłków, pozostawianie naczyń w takim stanie jakby się wszystko zjadło, stwarzanie pozorów, iż posiłki zostały zjedzone

Częste stosowanie wymówek typu – zjadłam u koleżanki, zjem później, nie jestem głodna, już jadłam, boli mnie brzuch

Stosowanie różnych rytuałów związanych z jedzeniem, np. liczenie kęsów, porcjowanie posiłków na bardzo małe części, przygotowywanie jedzenia dla innych, po to, aby odmówić jedzenia, twierdząc, że zjadło się już w czasie jego przygotowywania

Unikanie jedzenia w towarzystwie innych osób, w szczególności posiłków uważanych za tłuste lub kaloryczne

Ciągłe skupianie się na swoim wyglądzie i swojej sylwetce

Wielokrotne sprawdzanie różnych części swojego ciała m.in. poprzez specyficzne mierzenie grubości i poziomu tkanki tłuszczowej na swoich rękach – w sposób widoczny na zdjęciu

Ciągle odczuwany lęk przed przytyciem, nawet pomimo niskiej wagi, a wręcz skrajnego wychudzenia

Stosowanie intensywnych ćwiczeń fizycznych, zazwyczaj bardzo wyczerpujących, wykonywanych głownie w domu, w godzinach wieczornych i nocnych, czasem po kilka godzin dziennie, mogą być to także długie i intensywne spacery

Ubieranie się zazwyczaj w czarne ubrania, które dodatkowo sprawiają wrażenie wyszczuplające sylwetkę

Sprawdzanie tabeli kalorycznych, jedzenie głównie posiłków typu light, dietetycznych

Picie dużej ilości kaw – nawet kilkanaście dziennie

Stosowanie leków odchudzających, herbat przeczyszczających, środków przeczyszczających

Bladnięcie skóry, podkrążone oczy, gorsza kondycja włosów, wypadanie włosów Częste wychodzenie do toalety przed posiłkiem i zaraz po jego spożyciu

Prowokowanie wymiotów, poprzez picie znacznych ilości płynów

Częste ważenie się i przeglądanie się w lustrze, witrynach sklepów, większe rozdrażnienie, wpadanie w złość, kłótnie

Uczucie zimna, związane ze spadkiem temperatury ciała

Towarzyszące spadkowi masy ciała, lepsze wyniki w nauce, poświęcanie większej ilości czasu na naukę

Czasem, w specyficzny sposób poranione dłonie, co jest wynikiem prowokowania wymiotów.

osoby na zdjęciach są modelkami a nie pacjentkami chorymi na anoreksję