Czyli tzw. podwójna diagnoza/podwójne r ozpoznanie

Wraz z progresem we współczesnym świecie zmieniają się także trendy związane z zażywaniem substancji psychoaktywnych.
Jeszcze nie tak dawno, narkomania powszechnie była kojarzona jedynie z  dożylnym zażywaniem opiatów a więc heroiny, czy też polskiego kompotu, a narkomani z odrażającymi osobami, które szerzą rozwój chorób zakaźnych takich jak HIV czy też żółtaczka typu C (HCV).
Wraz ze zmianami systemu i coraz większą swobodą życia, narkomania także zaczęła ewoluować. Substancjami psychoaktywnymi zaczęły interesować się coraz młodsze osoby, nie tylko z tzw. rodzin patologicznych, ale także z klasy średniej i wyższej.

Obraz narkomanii w tych warstwach społecznych zaczął przybierać inne formy. Najbardziej powszechne stało się zażywanie kanabinoli, a więc marihuany czy haszyszu, która przez większość osób nie była i często nadal nie jest postrzegana jako narkotyk. Swój kult zaczęły także przeżywać psychostymulanty takie jak  amfetamina i metaamfetamina.

Coraz powszechniejsze w tzw. elitach społecznych stało się używanie leków uspokajających i koakainy.  Miejsca, w których zażywano substancje psychoaktywne zaczęły przechodzić ewolucję, bowiem w coraz mniejszym stopniu są to mieszkania czy squoty, a prym wiodą osiedlowe ławki i dyskoteki. To obecnie tam rozwija się narkomania, która jest zupełnie nie dostrzegana przez społeczeństwo, bliskich, rodziny. Rodzice bowiem są nadal wielokrotnie przekonani iż marihuana czy amfetamina nie powodują degradacji, a swojego dziecka nigdy nie określą jako narkomana bowiem nie  zażywa dożylnie heroiny.

Prawda jest jednak taka, że kanabinole i psychostymulanty przyczyniają się w dużym stopniu do rozwoju różnych zaburzeń psychicznych. W praktyce klinicznej najczęściej spotykane są zaburzenia psychotyczne a wśród nich schizofrenia czy zespoły paranoidalne,  a także zaburzenia afektywne. Pacjenci z trudnościami psychicznymi niejednokrotnie zażywają substancje psychoaktywne aby radzić sobie z objawami jakich doznają – np. z omamami słuchowymi. Twierdzą iż odnoszą krótkotrwałą ulgę, jednak w dłuższym  efekcie ich stan psychiczny ulega znacznemu pogorszeniu. Niejednokrotnie wstydzą się przyznać iż dzieje się coś niedobrego z ich stanem psychicznym, nie zgłaszają się po pomoc do lekarzy psychiatrów i psychologów i w efekcie dochodzi do ogromnej degradacji psychicznej i zazwyczaj konieczna jest hospitalizacja psychiatryczna, do której nierzadko dochodzi w dramatycznych okolicznościach.

W związku z kultem doskonałości we współczesnym świecie, narkotyki pozornie stały się substancjami, które  taką doskonałość pomagają osiągnąć. Taka sytuacja występuje bowiem w przypadku dziewczyn dążących do zmniejszenia wagi ciała, które używają psychostymulantów w postaci amfetaminy czy metaamfetaminy jako środków odchudzających. W efekcie osiągają spadek wagi, jednak ponoszą koszty związane z powstaniem uzależnienia i narażają się na powstanie zaburzeń psychicznych. 

Osoby, u których zostanie zdiagnozowane uzależnienie od substancji psychoaktywnych i współwystępujące zaburzenie psychiczne są w fachowej terminologii klinicznej określane jako pacjenci z podwójną diagnozą. Osoby takie wymagają szczególnych programów terapeutycznych i pomocy psychologów i psychiatrów. W miarę upływu terapii psychologicznej funkcjonowanie takich pacjentów ulega stopniowej poprawie i substancje psychoaktywne przestają być potrzebne w radzeniu sobie z problemami psychicznymi czy z nadmierną wagą ciała, bowiem zostają rozwiązane w terapii psychologicznej.

dodano 22.09.2009